Bergenfest: Th' Legendary Shack*Shakers

Logen Teater 29. april 2006.

1-2-3-Fuck

Th' Legendary Shack*Shakers veit å sette pris på Bergen og bergensfolket veit å sette pris på Shack*Shakers. Tilbake for tredje år på rad på Ole Blues/Bergenfest, denne gangen med ein opptreden på den store fest- og konsertsalen på Logen Teater. Og skulle det være nokon tvil; konserten blei den maktdemonstrasjon i rølpete og intens partyrock/rockabilly som vi alle hadde håpa på. Det regelrett ljoma i veggane på dette ærverdige teateret, sveitten rant i bøtter av eit ivrig og feststemt publikum, medan bandet synte oss ein ekstrem spele-iver vi vel knapt har sett maken til på ei scene her i byen.

Shack*Shakers er eit nærast sjeldent velspelt band som uansett sjangerblanding, og visstnok uansett publikumsoppmøte (ikkje at det var eit problem med lite folk i går, nesten fullt hus), makter å uttrykke ei punka, rå og humoristisk attityde som smittar over på den som spottar. For alt skal nå ikkje takast så alvorleg heller; humoren og den uhemma kroppslege svingomen er ein viktig ingrediens her. Partyrock for både mor, far og barn skal vi dømme etter det store aldersspennet i salen.

Bandet brukar heller ingen form for kulisser, scendekor, utradisjonelle instrument (ja bortsett frå ein slik vintage mikrofon) eller spenstig lysformidling under sin konsert. I utgangspunktet verkar opplegget med gitar/trommer/kontrabass kanskje til og med litt kjedeleg. Men når ein har sterke låtar som suser forbi i frenetisk tempo, når ein pløyer ut sine herligaste gitar-riff og sine mest drivande trommerytmer, då treng ein sanneleg ikkje ty til kosmetikk for å skape stor entusiasme.

Sitt fremste kort har dei nok i den karismatiske, hyperaktive, barnslege, tynne og spretne vokalisten frå Kentucky; ablegøye-vennlege J.D Wilkes. Wilkes, som gikk for den komplette nerde-stil med både knebukser og bukseselar, er eit fyrverkeri utan sidestykke. Han sprett som ein kanin rundt på scena, tar salto mortale under låtane, riv publikum i håret, let seg daske på røva av publikum og oppfører seg generelt klovnaktig. Men på ein god måte. "Shack*Shakers loves Bergen" brøler ein skjortelaus vokalist til øredøvende jubel frå salen, særlig i mosh-piten framme med scenekanten visast det enorm entusiasme.

Det var ein genial konsert og kun det å mimre ein halv dag tilbake i tid får meg i strålande humør. Slik skal det vere. Så får vi vel nesten rekne med at Th' Legendary Shack*Shakers er tilbake til neste års festival også, om ikkje før. For denne gjensidige kjærleiken mellom band og publikum som oppstod denne laurdagskvelden vil vel begge partane gå inn for å oppleve på nytt. Og på nytt. Og på nytt.


comments powered by Disqus

 

Artikler, nyheter


Pink Floyd: 1967-1977

Denne artikkelen er en kort gjennomgang av Pink Floyds mest sentrale verker perioden 1967-1977, deres viktigste periode.

Groovissimo


Jack White - Blunderbuss

(XL)

Under eige namn for første gong. På drift, men gjenkjennelig, og i toppslag.

Flere:

Bertine Zetlitz - Sweet Injections
This Is Music Inc. - Krasnapolis